ความหมายของดนตรี

 คำว่า “ดนตรี” ในพจนานุกรมฉบับราชบัญฑิตยสถาน พ.ศ. 2525 ได้ให้ความหมายไว้ว่า “เสียงที่ประกอบกันเป็นทำนองเพลง เครื่องบรรเลงซึ่งมีเสียงดังทำให้รู้สึกเพลิดเพลิน หรือเกิดอารมณ์รัก โศก หรือรื่นเริง” ซึ่งดนตรีก็ถือเป็นทั้งศาสตร์และศิลป์ที่ให้ความบันเทิง และช่วยให้ผู้คนผ่อนคลายนะที่กล่าวไว้ข้างต้น นอกจากนี้ดนตรียัง เป็นพื้นฐานในการสร้างอารมณ์ต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นอารมณ์ดีใจ ปลื้มปิติ ฮึกเหิม หรือโศกเศร้าเสียใจ เห็นได้จากการนำดนตรีไปประกอบในพิธีต่างๆเพื่อสร้างอรรถรส และสร้างบรรยากาศของพิธี อีกหนึ่งอย่างที่สำคัญที่ทำให้ดนตรีมีอารมณ์ที่แตกต่างกันออกไปนั่นก็คือองค์ประกอบของดนตรี เช่น ดนตรีที่มีจังหวะช้าก็จะทำให้รู้สึกผ่อนคลาย สบาย มีสมาธิ หากเป็นดนตรีที่มีจังหวะเร็วก็จะทำให้รู้สึกกระปรี้กระเปร่า ฮึกเหิม ดนตรีที่มีเสียงดังก็จะทำให้รู้สึกใจเต้นเร็วเหมาะแก่การขยับร่างกาย ส่วนดนตรีที่มีเสียงเบาก็จะมีความนุ่มละมุนเหมาะแก่การพักผ่อน แต่หากมีเสียงดังมากจนเกินไปก็อาจจะทำลายสมาธิหรือทำให้กล้ามเนื้อกระตุกจนเกินไป เพราะฉะนั้นควรควบคุมความดังให้เหมาะสมกับโอกาสที่จะเลือกใช้ดนตรี อีกหนึ่งองค์ประกอบที่สร้างสรรค์ขึ้นมาเพื่อถ่ายทอดให้ผู้ฟังได้เข้าถึงอารมณ์เพลงโดยที่ไม่ต้องมีเนื้อร้อง นั่นก็คือทำนองเพลงหรือเมโลดี้นั่นเอง ซึ่งดนตรีเนี่ย ก็ถือว่าเป็นสิ่งที่ยืดหยุ่น (Flexible) มากๆ เพราะดนตรีมีหลากหลายแนวด้วยกัน ไม่ว่าจะเป็น ป๊อบ ร็อก แจ๊ส เร็กเก้ สกา อาร์แอนด์บี กาสเปล คันทรี่ ดิสโก้ คลาสสิค หรืออื่นๆอีกมากมาย ทั้งนี้ก็แล้วแต่ว่าผู้ฟังจะเลือกฟังแนวไหน ที่ถูกใจตนเอง